Splitsen
 

Ik herinner me nog als de dag van gisteren een voorval van lang geleden. Het gebeurde toen mijn dochters nog redelijk klein waren tijdens het naar bed gaan ritueel.                           

Ik ben het nooit meer vergeten omdat het zo treffend was wat de oudste toen tegen me zei.

Ik moet zeggen dat ik altijd wel oplettend ben geweest met wat (mijn) kinderen me vertelden. Ik kon daar altijd zo van genieten en nu nog steeds! Ik geniet van de pure kinderwijsheid die mij ter ore komt.

 

Ik bracht ze naar bed, terwijl ik de oudste instopte zei ik tegen haar: ga maar lekker slapen meisje, ik leg je knuffels en je pop hier neer, die passen goed op je vanavond.                                                                           

Ze keek me aan en zei: ach mama, maak je maar niet druk, ik ben hier straks toch niet meer! 

Ik vond dat best wel een grappig antwoord en vroeg haar : Ach kind hoe kom je daarbij, dat jij hier straks niet meer bent…                          

Ze antwoordde: nou mama als ik ga slapen, dat is eigenlijk niet echt slapen, dat is ergens anders weer wakker worden en dan duurt het maar heel even en dan ga ik me toch splitsen.

Splitsen… vroeg ik haar niet begrijpend aankijkend en vragend met wat ze daar precies mee bedoelde.            

Ja mama, dan ga ik me gewoon splitsen, een deel blijft hier en het andere deel gaat naar mensen die hulp nodig hebben!                                                                      

Ik zei dat ik het nog steeds niet helemaal begreep en of ze me dat kon uitleggen.

Ze vertelde me heel rustig en niet als een kind van haar leeftijd maar als een volwassen wezen: nou mama kijk, je moet het zien als een soort van engel maar dan anders, ik ben gewoon even weg. Ik moet helpen waar mensen hulp nodig hebben. 

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, zei ze op haar manier, maak je maar geen zorgen hoor mama, als jij morgen weer wakker wordt ben ik hier weer gewoon.

 

Het mag duidelijk zijn dat ik al heel vroeg door had dat ik ook heel veel van (mijn) kinderen kon leren en goed moest luisteren naar wat ze me vertelden.

Voor zover ik me dat kan herinneren heb ik die nacht heerlijk geslapen. 

Ik denk nu dat ik toen vast en zeker, met een glimlach om mijn mond, denkend aan wat ze zei, in vol vertrouwen in slaap ben gevallen.

***